Hallo!

Vandaag wil ik het graag hebben over mentale gezondheid en wil ik ook persoonlijk vertellen over mijn (sociale) angststoornis. Het is niet simpel om zoiets op het internet te gooien.

Toch vind ik het heel belangrijk dat er over mentale gezondheid gepraat durft worden en dat iedereen hulp kan krijgen. Het kan misschien helpen bij mensen die geen hulp durven zoeken of er niet over durven praten. Geloof me, erover praten en hulp zoeken is de beste optie. Jullie kunnen ook altijd bij mij terecht bij eventuele vragen of wat dan ook. Ik luister en help graag. Het is wel een moeilijk onderwerp om over te schrijven. Ik weet niet zo goed waar ik moet beginnen, dus begin maar bij het begin?

Vorig jaar in november zou ik beginnen aan mijn tweede jaar stage in de lerarenopleiding. In het eerste jaar was alles, tot mijn verbazing, super gegaan. Ik heb in 2 weken wel maar 4 uurtjes les moeten geven, maar die gingen verrassend goed en ik voelde me goed voor de klas. In het tweede jaar was het anders. Ik maakte me steeds meer druk over onbenullige dingen, bedacht doemscenario’s in mijn hoofd en keek er meer en meer tegenop. De avond voor mijn eerste les ging ik met een ongerust hart mijn bed in, mijn hoofd vol met gedachten, maar de volgende ochtend was nog erger. Ik probeerde mezelf te kalmeren en positief te denken, maar dit lukte niet. Ademhalen werd steeds moeilijker en de buikpijn alleen maar erger. Daarna ben ik wenend naar beneden gegaan om tegen mijn mama te zeggen dat ik ECHT niet durfde gaan. Zij probeerde me natuurlijk te overtuigen, maar dat lukte niet. We gingen samen terug naar boven en ik kreeg het steeds erger en erger. Ik begon te hyperventileren, kreeg nog moeilijker adem en moest zelfs overgeven van de stress. Dat was mijn eerste paniekaanval.

DRGf_atX0AILwgSNatuurlijk kan iedereen dit wel eens meemaken, dat is namelijk wat stress met je lichaam doet. Stress kan ook iets positief zijn. Als je deze curve bekijkt, zie je dat bij een juiste hoeveelheid stress je prestatie optimaal is. Dus we hebben stress nodig om te kunnen presteren. Maar wanneer er zoveel stress is dat je voorbij dit punt komt, is het niet goed. Dat punt was ik dus al lang voorbij.

Dit was een groot probleem voor mijn opleiding, want ja… ik moest toch ooit voor die klas gaan staan als ik leerkracht wou worden. Ik zocht naar een oplossing en kwam bij een oud-leerkracht terecht. Zij heeft me geholpen met een assertiviteitscursus.

Mijn grootste probleem is dat ik heel veel negatieve ‘wat als’ gedachten heb (wat als dit gebeurt, wat als dat gebeurt,…). Hierdoor creëer ik heel veel angsten en raak ik in paniek. Dit doe ik eigenlijk de hele dag door over super veel onbenullige dingen en dat is niet gezond. Dit betekent dat ik vrij vaak op een dag over dat punt op de grafiek zit.

Dit komt vooral tot uiting op sociaal vlak. Ik trek me heel hard aan wat anderen over mij denken. Zelf denk ik heel vaak dat andere mensen me helemaal niet graag hebben, dat ze maar doen alsof, dat ze me in 1 2 3 gaan laten vallen,… Ook vreemde mensen aanspreken vind ik de hel. Dan begin ik helemaal te flippen vanbinnen. Soms kan ik zelfs geen simpel frietje bestellen bij de frituur of een ober roepen in een restaurant. Ik denk dan altijd aan alles wat er verkeerd kan gaan of wat ze verkeerd over mij kunnen denken. Het is echt heel stom als ik erbij nadenk, maar zelfs als er 50m verder mensen aan het lachen zijn, ga ik me afvragen en denken dat ze mij uit aan het lachen zijn. Terwijl dat helemaal niet logisch is. Of wanneer iemand me uitnodigt voor een feestje, dan denk ik dat dat misschien enkel is om vriendelijk te doen en niet omdat hij/zij me graag heeft. Het maakt niet uit hoe goed mijn band is met iemand, ik ga altijd twijfelen en bang hebben. Ik ga altijd letten op elke kleine verandering in hun gedrag tegenover mij.

tumblr_pb4s6vnM2v1wo9a4bo1_540.png

In sociale situaties let ik ook heel erg op wat ik doe en zeg, vooral in een grote groep. Ik kijk dan naar wat anderen doen en doe dit na, zodat ik zeker niet opval. Soms gaat het zelf zover dat ik erover nadenk om afspraken af te zeggen omdat ik gewoon bang heb voor wat er kan gebeuren. Dit probeer ik niet te doen en altijd de uitdaging aan te gaan.

Doordat ik vaak denk dat mensen me niet mogen, nep doen,… voel ik me soms heel eenzaam. Maar op heldere momenten weet ik dat dat helemaal niet zo is. Gelukkig voel ik me dus niet elke dag zo en heb ik niet elke dag zoveel problemen/angsten.

Ik heb wel al geleerd hoe ik hier beter mee om moet gaan. Wanneer ik te negatief denk en weer ‘wat als’ gedachten heb, dan schrijf ik deze op of overloop ik ze in mijn hoofd. De problemen die niet echt zijn, schrap ik. Voor de andere problemen zoek ik een oplossing en schrijf ze op. Zo word ik terug kalm. Veel rusten helpt ook. Ik merk dat ik bij onvoldoende slaap veel rustelozer ben en meer angsten heb. Wanneer er toch een moment komt dat ik het even niet meer aankan, dan zorg ik gewoon dat ik uit de situatie geraak en alleen kan zijn. Zo word ik ook terug rustig.

Het gaat ondertussen al veel beter met mij dan in november 2017. Ik ga dit schooljaar mijn stage van het tweede jaar doen en ik geloof in mezelf! Natuurlijk is het sommige dagen/momenten nog moeilijk, maar daar heb ik mee leren leven.

Als er iets is waar je over wilt praten of als je nog vragen hebt dan mag je me altijd een berichtje sturen!

Bedankt om deze blogpost te lezen

xjes Myrthe

Anoniem praten over uw zorgen of problemen kunt u via verschillende hulplijnen en chatboxen.

  • Tele-Onthaal(externe website) is een telefonische hulpdienst, die u bijstaat als u het moeilijk hebt. 24 uur op 24 kunt u via het nummer 106 uw verhaal kwijt aan een van de deskundige vrijwilligers. U kunt ook chatten met een van de deskundige vrijwilligers. Chatten kan op woensdag vanaf 15u, en op de andere dagen vanaf 18u.
  • Awel(externe website), de vroegere Kinder- en Jongerentelefoon, is een laagdrempelige hulplijn voor jongeren. Het nummer 102 is elke dag bereikbaar van 16 tot 22 uur, behalve op zon- en feestdagen. De chat is elke dag bereikbaar van 18 tot 22 uur, behalve op zon- en feestdagen.
  • Wie met zelfmoordgedachten kampt kan terecht op 1813.be(externe website). 1813.be is ook dag en nacht gratis en anoniem te bereiken op het nummer 1813. U kunt ook elke dag van 18u30u tot 22u chatten met een deskundige vrijwilliger. U kunt ook mailen met 1813.
  • Nabestaanden die geconfronteerd worden of werden met zelfdoding, kunnen via Werkgroep Verder(externe website) rekenen op online hulp. Op hun forum kunt u ervaringen, vragen en problemen uitwisselen. Op de herinneringssite ikdraagjemee.be(externe website) kunt u een geliefde die overleden is door zelfdoding herdenken.

Op het web vindt u heel wat informatie rond geestelijke gezondheid en psychische problemen. Geestelijkgezondvlaanderen.be(externe website) wil psychische problemen bespreekbaar maken. Daarom biedt het heel wat informatie en toont het u de juiste weg naar hulp.

Hulp zoeken bij gedachten aan zelfdoding

Hebt u zelfmoordgedachten, of maakt u zich zorgen over iemand in uw omgeving. U kunt terecht op www.zelfmoord1813.be(externe website). Ook hulpverleners, beleidsmakers en journalisten kunnen hier terecht.

Op zelfmoord1813.be vindt u de volgende hulp:

  • De Zelfmoordlijn: dag en nacht gratis en anoniem te bereiken op het nummer 1813. U kunt via de website ook elke dag van 19u tot 21u30 chatten met een deskundige vrijwilliger, of u kunt ook een mail sturen.
  • Thinklife: een online zelfhulpcursus die u leert omgaan met zelfmoordgedachten.

Daarnaast is de website een bron van informatie, onder andere over mogelijke professionele hulpverlening.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s